(Ne)dostupni izvori prihoda medija u Bugojnu


Izdvajanje javnih sredstava za medije,odnosno finansiranje medija od strane javnih institucija,javnih preduzeća odvija se kroz više segmenata.Tu spadaju direktna budžetska izdvajanja za rad javnih servisa,novinarskih agencija i lokalnih portala osnovanih od strane UG,zatim budžetska izdvajanja za medije-javne i privatne-kroz različite projekte podrške,grantove i projekte,te izdvajanja kroz oglašavanje samih institucija i javnih preduzeća,odnosno nabavke medijskih usluga i zakup medijskog prostora.

Iako javni budžeti predstavljaju više raznovrsnih mogućnosti i izvora finansiranja medija,što je dobro za jačanje finansijske održivosti privatnih i javnih portala,iz samog budžeta institucija vlasti najčešće nije vidljivo koji iznosi se dodjeljuju medijima ,a još su manje vidljiva imena medija koji su korisnici tih sredstava ,što je pokazalo i istraživanje o finansiranja medija iz budžeta .

Portali lokalnog tipa čiji su izvori prihoda lokalni javni budžeti uglavnom služe za prenose zvaničnih saopćenja uprave,što se pokazuje štetnim po lokalnu zajednicu jer vlast tako nije izložena kritici.Istovremeno ,mediji na kojima se pojavi reklama nekog javnog preduzeća često su meta kritike vlasnika onih medija koji imaju ograničen pristup javnim sredstvima.Ovakvi "neproduktivni rivaliteti" dovode u pitanje javni ugled medija,njihovu vjerodostojnost i povjerenje građana u medijske sadržaje koje objavljuju.

Ne postoji adekvatan nadzor utroška i izvršenja tih projekata za koja se izdvajaju sredstva i nema nikakvih informacija o tome šta su medijske kuće koje su dobile sredstva zaista i isporučile.Pored toga,ne postoje ni jasno definisani kriteriji dodjele sredstava što uzrekuje selektivnu dodjelu javnog novca čime dio medijskih portala ostaje uskraćen za ovaj izvor finansiranja.Ovako marginalizirani mediji primorani su izvor prihoda tražiti na marketinškom tržištu,koje opet ima brojne manjkavosti.

Kakvi su izgledi za opstanak medijskih formata u Bugojnu,kakve su prognoze za budućnost medijskog tržišta ukoliko se kroz donošenje zakona o oglašavanju i transparentnosti vlasništva i finansiranja ne omogući uvid u tokove novca prema medijima?